بازگشت به فهرست رتبه‌بندی

۲۰۲۶ · رتبه‌بندی خانواده‌های فرش · 15

شیرفر

تبریز

Shirfar

شیرفر

بر پایهٔ تاریخچهٔ خانواده در وب‌سایت رسمی، سنت فرش‌بافی شیرفر از ۱۹۲۶ آغاز شده است. ابراهیم از نسل دوم، از کودکی طراحی و رنگ‌بندی را نزد پدرش نقی آموخت، در ۱۹۷۶ نخستین اثر مستقل خود را ارائه کرد و سپس با دو برادر کوچک‌تر کار را ادامه داد. در آثار امضاشده، تناسب کلاسیک و پیچک‌های ظریف، پاسخ مرکز و حاشیه را آشکار می‌کنند.

آثار و سبک

آثار معاصر

آثار امضاشدهٔ موجود با زمینهٔ روشن، ترنج کوچک و پیچک‌های ظریف پیوسته تصویر می‌سازند و حاشیه و متن هماهنگ می‌مانند. می‌توان ابتدا نسبت ترنج به کل را دید و سپس پیچک‌ها را به بیرون دنبال کرد؛ فراوانی جزئیات تابع ساختار کلی است و تعادل و آهنگ خط فرش کلاسیک را نشان می‌دهد.

چهره‌ها و میراث

نمودار مختصر تداوم خانواده

حدود یک قرن کسب‌وکار طراحی و ساختدو نسل پدر و پسر؛ ادامهٔ مشترک سه برادر

طبق روایت خانواده، نقی در ۱۹۲۶ کار را بنیان گذاشت و طراحی و نقاشی را به پسر بزرگش ابراهیم آموخت. ابراهیم در ۱۹۷۶ اثر مستقلی تکمیل کرد و دو برادر کوچک‌تر، اسماعیل و مجتبی، همراه پدر و برادر رشد کردند. پس از درگذشت پدر در ۱۹۹۳، سه برادر رنگ و طراحی خانواده را ادامه دادند.

استادان نسل‌های پیشینحاج نقی شیرفر

نسل نخست؛ چهرهٔ تاریخی

حاج نقی شیرفر

بنیان‌گذاری کسب‌وکار و آموزش طراحی و نقاشی

نسل دوم

ابراهیم شیرفر

طراحی، نقاشی و آفرینش فرش هنری

نسل پدر: حاج نقی شیرفر

نسل دوم

اسماعیل (Esmail Shirfar)

ادامهٔ مشترک طراحی و ساخت خانوادگی

نسل پدر: حاج نقی شیرفر

نسل دوم

مجتبی (Mojtaba Shirfar)

ادامهٔ مشترک طراحی و ساخت خانوادگی

نسل پدر: حاج نقی شیرفر

منابع تداوم خانوادهمنابع عمومی خانواده ↗منابع عمومی خانواده ↗

چهره‌ها و میراث

آرشیو خانواده

تاریخچهٔ خانواده در وب‌سایت رسمی، آغاز کار نقی در ۱۹۲۶، آموختن طراحی و رنگ‌بندی ابراهیم نزد پدر و نخستین اثر مستقل او در ۱۹۷۶ را ثبت کرده است. پس از درگذشت پدر در ۱۹۹۳، سه برادر طراحی و ساخت را ادامه دادند. ابراهیم در فهرست تقدیر صنعت فرش ایران در ۲۰۲۴ نیز نام برده شده است.

یکی از آثار امضاشده در آرشیو، با زمینهٔ روشن، ترنج کوچک و پیچک‌های ظریف ترکیب‌بندی کلاسیک را ارائه می‌کند. تناسب مرکز و حاشیه راه شناخت آن است: خطوط فراوان در کل جای مشخص دارند و مرزهای پیوسته جزئیات را گرد می‌آورند؛ نگاه هم به عمق می‌رود و هم به کلیت بازمی‌گردد.